اسرائیل با ائتلاف جدید ضد ایرانی روبرو است

15:39:16 1396-09-01

اسرائیل در طول تاریخ خود با کشورهای عربی جنگیده است.

اسرائیل در طول تاریخ خود با کشورهای عربی جنگیده است. این جنگ ها خونین بوده اند و منجر به جابجایی جغرافیای مناطق شده اند و همچنین بلاهای متعدد برای مردم غیرنظامی داشته اند. هم اکنون هم روابط اسرائیل با جهان عربی را نمی توان مکمل نامید و اما در سیاست همانطور که می دانید همه چیز قابل تغییر است. آویگارد لیبرمن وزیر دفاع اسرائیل هفته جاری از کشورهای عربی معتدل خواست تا صفحه جدیدی را در رابطه با دولت یهودی باز کنند و یک ائتلاف منطقه ای برای مبارزه با ایران ایجاد کنند. رئیس وزارت دفاع اسرائیل گفت:«خاورمیانه امروز بیش از هر زمان دیگری نیازمند ائتلاف کشورهای معتدل علیه ایران است. ائتلاف ضد داعش ماموریت های خود را به انجام رسانده است».  

باید گفت که از چنین بیانات لیبرمن، من تعجب نکردم، زیرا پیش از این نیز اسرائیل به نزدیک شدن روابط عرب ها با اسرائل ضد ایران، اشاره کرده بود. اما برای اولین بار این بیانات به چنین روش آشکار صورت گرفت. در رابطه با مقایسه داعش با ایران سخن نیز نمی گویم- آیا این کشئر ما نبود که با همکاری سوریه، روسیه و عراق، برای شکست دادن گروه تروریستی داعش تمام تلاش خود را کرد؟ به نظر من چنین مقایسه ها شرم آور و غیر قابل قبول است. 

در مفاهیم ژئوپولیتیک از ظرافت بسیار کشنده برخوردار است. ما باید بدانیم که اسرائیل در حال حاضر، به رغم تهاجمی و مهمتر از همه، سیاست ضد ایرانی عربستان سعودی در منطقه، علاقه مند به ایجاد روابط نزدیک با سلطنتی خلیج فارس است. یهودیان علت خوبی را پیدا کردند- مبارزه با نفوذ ایران در منطقه! زیرا این دقیقا همان موضوع دردناک است که می تواند برای کشورهای عربی جذب کننده باشد و حتی جذب کرده است. طوری که حتی عدم عمل به درخواست کشورهای عربی جهت خروج نیروهای اسرائیلی از فلسطین به عنوان یک پیش شرط برای عادی سازی روابط با اسرائیل، برای آنها بی اهمیت است. با تشکر از این موضع، اسرائیل در حال حاضر تنها با مصر و اردن روابط دیپلماتیک دارد. اما، همانطور که می بینیم، مقامات اسرائیلی تصمیم گرفتند وضعیت را تغییر دهند و سعی دارند با استفاده از اقدامات ضد ایرانی وضعیت را بع نفع خود تعییر دهند. 

اسرائیل را می توان درک کرد - برای او، به طور بالقوه چشم انداز وسیعی وجود دارد، سود زیادی موجود است، چه سودی؟ بیایید بررسی کنیم - ابتدا اینکه اسرائیل می بیند که نیروهای دفاعی کشور ما روز به روز در حال رشد است و درک می کند که در جنگ با ایران صد درصد خواهد بافت و برای کشور آنها این عمل خطرناک خواهد بود، اسرائیلی ها تصمیم گرفتند از اعراب استفاده کنند. زیرا اسرائیل دور است و اما اعراب در کنار ایران می باشند- طوری که در صورت جنگ اول عرب ها رنج خواهند برد و سپس یهودیان. بنابراین اسرائیل تصمیم گرفت آتش را با دست دیگران به پا کند. 

دوم - سلاح است. بر اساس تجزیه و تحلیل من از مطبوعات اسرائیل نشان داد که یهودیان بسیار نگران قراردادهای بزرگ اسلحه که دونالد ترومپ رئیس جمهور آمریکا در طی سفر خود به کشورهای عربی امضاء کرده است، می باشند. اسراییل که صنعت دفاعی پیشرفته ای دارد و سلاح های در سطح استانداردهای جهانی تولید می کند، ناراحت است که  چرا تمامی این قراردادهای چند میلیونی دلاری از کنار آنها رد می شوند. اگر اسرائیل روابط توسعه یافته ای با عرب ها داشت، امروزه بخشی از این میلیون دلارها به آنها نیز می رسید و خود اسرائیل به عرب سلاح می فروخت...

نکته سوم، اسرائیل پس از سال ها نارضایتی نسبت به رفتارهای اوباما که گویا به یهودیان کم توجهی می کرد، در ترامپ «دوست خود» را یافته بود. بنابرگفته دیگر، اسرائیل کسی را که به طور کامل از سیاست تل آویو در منطقه حمایت می کرد و کاملا ضد ایران بود و بدون توجه به ویژگی های خاورمیانه یا کشورهای دیگر، منافع آمریکا در منطقه را مورد حمایت قرار می داد را یافته بود. اسرائیل با دیدن هم نظر بودن آمریکا و کشورهای عرب در رابطه با ایران، تصمیم نزدیکی با عربستان را گرفت. 

مقامات ما این را به عنوان نقش عربستان سعودی در تشدید وضعیت نیز تصور می کنند. بنظر من بهرام قاسمی نماینده رسمی وزارت امور خارجه بی دلیل نگفت که عربستان سعودی منجر به ایجاد اختلاف نظر در منطقه می شود. وی گفت:«بیانیه نهایی لیگ کشورهای عربی هیچ اهمیتی ندارد و حاوی اظهارات دروغین است و عربستان سعودی منجر به افزایش اختلاف نظر در منطقه می شود». همچنین قاسمی از ریاض خواستار قطع فشار بر قطر، لبنان و بحرین شد و وی را به «اجرای سیاست اسرائیل در منطقه» متهم کرد.

اینجا باید نشست اضطراری شورای وزارت امور خارجه لیگ کشورهای عربی که به درخواست عربستان سعودی در قاهره برگزار شد و موضوع اصلی آن مبارزه با «مداخله ایران در امور منطقه» بود را بیاد آورد. به گفته احمد ابو القیت دبیر کل جامعه در این نشست: «کشورهای عربی مداخله بی مبالاتی تهران در امور کشورهای همسایه را محکوم می کنند». اسرائیل نیز دقیقا از این وضعیت به نفع خود استفاده کرده است.  

آیا این تلاش ها نتایجی خواهند داشت؟ بنظر من در این مسئله همه چیز بستگی به کشورهای عربی دارد. اسراییل حرف خود را زده است. این عربستان است که باید جواب دهد. آیا برای آنها سیاست ضد ایرانی مهمتر از منافع فلسطین و یا منافع سوریه است، آشکار خواهد شد؟ این را در نزدیکترین زمان خواهیم دید...