تظاهرات نشان دادند: ایران در آستانه تغییرات بزرگی است

17:06:01 1396-10-20

تظاهرات، اعتراضات، مقابله با پلیس، چند هفته است که من را غرق خود کرده است.

تظاهرات، اعتراضات، مقابله با پلیس، چند هفته است که من را غرق خود کرده است. به این دلیل برای توصیف این حوادث وقت نکرده بودم. با این حال، شاید هم بهتر شد- کمی وضعیت آرام شده و هم اکنون می توان وضعیت را ارزیابی کرد و اهمیت آن را دید. باید گفت که این تظاهرات بی دلیل نبوده اند. پس از اتمام دوره ریاست جمهوری محمود احمدی نژاد و آغاز دوره ریاست جمهوری حسن روحانی، مردم ایران به آینده خود و کشور امیدوار شدند و در انتظار روزهای بهتر بودند. امضاء توافقنامه هسته ای، توسعه اقتصاد کشور و سیاست خارجی به مردم را امیدوار به تغییرات مثبت در سیاست داخلی می کرد. همچنین مردم فکر می کردند که دولت واقعا مشکلات مردم را حل خواهد کرد و دیگر اسرائیل و ایالات متحده را در بدبختی های خود مقصر نخواهد کرد. اول این موفقیت های کوچک مردم را امیدوار می کرد و سپس محافظه کاران پیچ های سختگیری خود را سفت تر کردند و فعالیت های اصلاح طلبان روحانی و تلاش های آن برای ایجاد تغییرات در زندگی اجتماعی و سیاسی ایران به صفر رسیدند. 

علاوه بر این، نتیجه مثبت لغو تحریم ها را اول از همه مقامات، نخبگان ایران، بازرگانان ثروتمند، احساس کردند. در حالی که مردم عادی این را ندیدند و اما با افزایش قیمت مواد غذایی مواجه شدند. در حالی که غذا چیزی است که ما هر روز به آن نیاز داریم و بدون آن نمی توان زنده ماند. این امر شامل جریان پول های نفت کشور نیز می شود - پس از لغو تحریم، حساب های چند میلیارد دلاری ایران در بانک های خارجی آزاد شده اند. علاوه بر این، توافقنامه با اوپک منجر به افزایش قیمت نفت شد که، به نوبه خود، باعث پر شدن بودجه کشور شده است. اما آیا این اتفاقات وضعیت در ایران را بهتر کردند؟ آیا مردم ایران توسعه و بهبودی ها را احساس کردند؟ 

نه، نه، و باز نه! در عوض، ما دیدیم که چگونه دلارهای نفتی مقامات کشورمان را پرو کردند و به آنها اجازه داد تا در مورد گسترش سیاست های خود در کشورهای دیگر، فکر کنند. چه کسی می تواند محاسبه کند چند میلیارد دلار برای حمایت از رژیم اسد در سوریه خرج شده است؟ برای حمایت فلسطین، لبنان و یمن چی؟ کسی نمی گوید که از برادران مسلمان ما در این کشور ها حمایت نشود. اما انجام این کمک ها به حساب ایرانیان عادی، اشتباه است! همچنین، پس از جریان پول نفت به کشور، ایران به فعایت های برنامه موشک های بالستیک، هواپیما، به طور کلی تمام بخش دفاع خود، سرعت بخشید. در حالی که پس از امضاء توافقنامه هسته ای، تهدیدات خارجی وجود نداشت. 

در نتیجه این سیاست گسترش بودجه، به دلیل رهبر دارای منابع آزاد برای تحقق پروژه های واقعا مهم را ندارد. طوری که برای ساخت راه آهن به آذربایجان (آذربایجان آستارا - آستارا ایران) ما مجبور شدیم از باکو قرض بگیریم! در حالی که این راه آهن در چهارچوب کریدور حمل و نقل بین المللی شمال و جنوب باید ساخته می شد که بر طبق آن در مرحله اول حمل و نقل 6 میلیون تن در سال و سپس با رشد حجم آن تا 15-20 میلیون تن در سال در نظر گرفته شده بود. در آینده این پروژه برای تحویل کالا از هند از طریق ایران، جمهوری آذربایجان و روسیه در کشورهای شمال اروپا برای کشور ما بسیار سود آور خواهد بود. همچنین پول کافی برای مبارزه با بیکاری و اعتیاد به مواد مخدر، زیست محیطی، برای حل مشکلات  مسکن، بازسازی پالایشگاه های نفت و غیره، تخصیص نمی شود. 

اینها تنها چند نمونه از اینهاست. مردم نیز شاهد این وضعیت هستند و به این دلیل من علت اصلی اعتراضات مردمی رادر رفتار مقامات می دانم. متاسفانه این را می توان در رفتار و خشونت پلیس نسبت به تظاهرکنندگان، دید. مردم را در خیابان ها مورد ضرب و شتم قرار می داند، می کشتند و همه چیز را پنهان می کردند. چهره واقعی اقتدار روحانی را ما از چنین رفتار بی رحمانه نسبت به مردم، شناختیم. زیرا آیت الله خامنه ای می گفت که مردم حق دارند اعتراضات صلح آمیز داشته باشند. چرا پس هم اکنون آقای خامنه ای این را نمی گوید؟ زمانی که پلیس تظاهرکنندگان مسالمت آمیز را مورد ضرب و شتم قرار می داد و آنها مجبور بودند از خود دفاع کنند و سپس آنها را به عنوان مهاجمان مخرب اعلام می کنند. 

برای مقامات ما، اعتراضات کنونی باید درس عبرت شود. اگر این اتفاقات برای آنها عبرت نشود، این تظاهرات می تواند هر زمان تکرار شود. طوری که دولت باید تعدادی اصلاحات برگزار کند تا تنش اجتماعی در جامعه را کاهش دهند. زیرا بدون اصلاحات، این تظاهرات تکرار خواهند شد! مشکل تنها اقتصاد نیست، بلکه نیاز به اصلاحات در سیاست داخلی نیز است. خامنه ای و اطرافیان آن نیز از این ترس دارند. بدون اینترنت آزاد، بدون دسترسی به فن آوری های پیشرفته، هیچ گونه پیشرفت سیاسی علمی، فنی، اجتماعی و سیاسی داخلی ایران نخواهد دید.  این بدان معنا نیست که ما از ارزش های دینی و فرهنگی خود امتناع می کنیم- بلکه این به معنای حرکت به سوی توسعه است. 
در عین حال، مقامات واکنش نشان می دهند به اعتراضات به شیوه ای قدیمی - دستگیری فعالان، مسدود کردن فیس بوک، فعلا مقامات نسبت به تظاهرات همانند پیش واکنش نشان می دهند- دستگیری تظاهر کنندگان، فیلتر یوتیوب، توییتر، تلگرام، رهبران جنبش سبز را همچنان در حبس خانگی زندانی کردند و تظاهر کنندگان را با خشونت سرکوب می کنند. ایالات متحده و اسرائیل نیز برای مقامات ما دلیل اصلی مشکلات ما است. اما متاسفانه این تنها مبارزه با نتایج است در حالی که ما باید علت تنش را از بین ببریم. 

محمد شمس

REALIRAN.net

برای برقراری ارتباط با نویسنده مقاله میتوانید به این ایمیل مراجعه نمائید: [email protected]