آینده ایران در صورت ایجاد صلح در سوریه چگونه خواهد بود؟

17:22:53 1396-12-09

سوال مطرح شده در موضوع مقاله من بی دلیل نیست- هم اکنون که فاز فعال مبارزه و جنگ داخلی با تروریست ها در سوریه به پایان رسیده است، سوالاتی در مورد ساختار آینده این کشور مطرح می شود.

سوال مطرح شده در موضوع مقاله من بی دلیل نیست- هم اکنون که فاز فعال مبارزه و جنگ داخلی با تروریست ها در سوریه به پایان رسیده است، سوالاتی در مورد ساختار آینده این کشور مطرح می شود. در طول جنگ که از سال 2011 میلادی در سوریه آغاز شده، سوریه تبدیل تغییر کرده و حتی کسی دوران صلح در این کشور را به یاد ندارد. ایران در تمام این سال ها به مردم سوریه نزدیک شده است، به همه ی آنچه که می تواند کمک کند، برای رسیدن به صلح و پایان دادن به جنگ در سوریه بسیار تلاش کرد. به طور طبیعی، کشور ما حق دارد انتظار داشته باشد که ایران نیز به طور فعال در روند بازسازی صلح سوریه، از جمله اقتصادی، دخیل باشد.

بی دلیل نیست که من اول از همه به اقتصاد اشاره کردم. زیرا در طی تمامی این سال ها، دولت ما هزینه زیادی برای این کشور در قالب سلاح، کمک های انسان دوستانه، مهمات مختلف، وسایل نقلیه و تجهیزات، کرده است. همچنین برای بشار اسد به عنوان وفاداری وی به ایران پول اختصاص داده شد. تمامی اینها به حساب مردم عادی ایرانیان صورت می گرفت. به این دلیل اخیرا در خیابان های ایران تظاهرات صورت گرفت و یکی از شهارهای آنها این بود که دولت به حساب جیب مردم از سوریه حمایت کرده و به جیب رژیم اسد را پر می کند. مردم همه اینها را می بینند و می فهمند، اما کاش مقامات به جی حمایت از رژیم های دیگر از مردم خود حمایت می کرد و پول را خرج توسعه کشور خود می کرد، نه خرج کشورهای  دیگر. 

واقعیت این است و آن را نمی توان تغییر داد. به این دلیل مقامات باید تلاش کنند که بخشی از پولی را که خرج سوریه کردند را به اقتصاد کشور برگردانند. این را تنها در صورتی می تواند انجام داد که ایران در بازسازی سوریه نقش مهمی داشته باشد. همچنین باید عجله کرد- زیرا کشورهای دیگر جهان متوجه شده اند که از سوریه می توانند سهمی بگیرند که در آینده می تواند برایشان سود آور باشد، به این دلیل هم اکنون مسابقه برای گرفتن این سهم شروع شده است. به عنوان مثال، بی دلیل نیست که اخیرا، ولادیمیر پوتین رئیس جمهور روسیه از جامعه جهانی خواستار بازسازی سوریه پس از جنگ شده است. روسیه، ترکیه، عربستان سعودی، ایران و همچنین چین و هند دارای منافع خود در این کشور هستند و سوریه هر روز تبدیل به عرصه رقابت بیشتری می شود. 

در وضعیت فعلی، حمایت سیاسی از اسد می تواند قراردادهای واقعی را به دست آورد. سیاست برابر اقتصاد است و توزیع قراردادهای جدید توسط دمشق بدون شک بر اساس اصل همدردی سیاسی صورت خواهد گرفت. در اینجا، اول از همه، باید سه کشور اصلی را که خواستار سهم بزرگی از امکانات موجود در سوریه هستند را نام برد- ایران، روسیه و چین. روسیه و ایران خواستار شرکت در قراردادها به عنوان کشورهایی که بیشتر به طور سیاسی به بشار اسد کمک می کردند، هستند. چین بیشتر علاقه مند به توسعه سه میدان نفتی بزرگ شیخ منصور، رملان و تیشین است که توسط شرکت دولتی نفت چین Sinopec به دست آورده شده اند.

همانطور که می بینیم، ایالات متحده در این فهرست موجود نمیباشد و به احتمال زیاد آمریکا از این وضعیت خوشنود نیست. جزئیات حمله آمریکا در هشام نشان می دهند که در نتیجه حمله هوایی آمریکا سربازان روسیه کشته شده اند، این نیز به معنای این است که روسیه و ایالات متحده رویارویی مستقیم در سوریه را آغاز کرده اند. آمریکایی ها نیز مایل به شرکت در گرفتن سهم از امکانات موجود در سوریه هستند واما در شرایط کنونی این غیرممکن است.

پس از لحاظ نظری سهم ایران بیشتر است. فضا برای کار بزرگ است – پروژه های بازگرداندن شرکت های خام و معدن، شرکت های صنایع سبک، توسعه کسب و کار، پروژه های انرژی و حمل و نقل و... در طول جنگ به اقتصاد سوریه آسیب جدی رسیده است و بازسازی پتانسیل صنعتی سوریه یک وظیفه بسیار بزرگی می باشد. در عین حال این روند بسیار سودآوری خواهد بود – هم از لحاظ تامین تجهیزات، کالاها، مواد و همچنین از لحاظ سرمایه گذاری در بخش های مختلف امیدوار کننده است. علاوه بر این، مردم سوریه قطعا از این جهت از ما سپاسگزار خواهند بود.

براساس اطلاعات رسمی سازمان ملل، بازسازی اقتصاد سوریه حدود 180 میلیارد دلار هزینه خواهد داشت. البته، برای چنین تکه بزرگ همه آماده کندن از آن هستند- چین، روسیه، آمریکا، فرانسه، ایران، و کشورهای دیگر... در این زمینه همکاری بین المللی کاملا امکان پذیر است، اما با رقابت شدید. بنظرم بی دلیل نیست که ایران جدیدا از آمریکا پیشنهاد انجام مذاکره مستقیم در یک محل بی طرف برای حل و فصل اختلافات، دریافت کرده است. این اطلاعات توسط روزنامه کویتی ال جیدا- روزنامه طرفدار ایالات متحده نوشته شده است. همچنین پیشنهاد انجام مذاکرات در رابطه با تمامی مسائل متضاد بوده است. اما ایران این پیشنهاد را قبول نکرده است. 

چرا آن را می توان درک کرد. بنظرم مقامات ما در رابطه با مشارکت اقتصادی خود در بازسازی سوریه با مسکو و پکن به توافق رسیده اند.  گفتگوهای اخیر وانگ یی وزیر امور خارجه چین و جواد ظریف وزیر امور خارجه ما در مورد وضعیت خاورمیانه، به طور کامل اثبات این است. روابط با کرملین نیز در بالاترین سطح می باشد و همچنین حمایت اسد نیز موجود می باشد. بنابراین همه چیز خوب پیش می رود و در آینده نزدیک شرکت های ایرانی می تواند ارائه کالاهای خود به سوریه و بازرگانان ایرانی سرمایه گزاری خود در این کشور را شروع کنند. اما متاسفانه مقامات چنین تلاش های زیاد را برای حل مشکلات مردم به کار نمی برند. با این حال، این، بلکه یک سوال لفظی است ...
 

محمد شمس

REALIRAN.net

برای برقراری ارتباط با نویسنده مقاله میتوانید به این ایمیل مراجعه نمائید: [email protected]