مقامات ایرانی آرزوی کنترل همهگانی دارند

13:33:57 1397-01-15

شبکه های اجتماعی در ایران - نوعی جزیره آزادی در جامعه ما است که مقامات هنوز نمی تواند آن را کاملا کنترل کنند. این به ویژه زمانی بیتشر دیده می شود که مقامات در حال انجام نوعی اقدامات ضد مردمی هستند. همه می دانند که در دوره ریاست جمهوری محمود احمدی نژاد، شبکه های اجتماعی تحت کنترل کامل به ویژه در طی انتخابات ریاست جمهوری سال 1388 بوده است. این کاملا ضد قومی و ضد دموکراتیک بود.

شبکه های اجتماعی در ایران - نوعی جزیره آزادی در جامعه ما است که مقامات هنوز نمی تواند آن را کاملا کنترل کنند. این به ویژه زمانی بیتشر دیده می شود که مقامات در حال انجام نوعی اقدامات ضد مردمی هستند. همه می دانند که در دوره ریاست جمهوری محمود احمدی نژاد، شبکه های اجتماعی تحت کنترل کامل به ویژه در طی انتخابات ریاست جمهوری سال 1388 بوده است. این کاملا ضد قومی و ضد دموکراتیک بود.

فیلتر شبکه های اجتماعی به این شدت تنها در ایران موجود است، زیرا در کشورهای همسایه از جمله در جمهوری آذربایجان ما چنین فیلتری را مشاهده نمی کنیم. این واقعیت بطور واضح تفاوت بین ایران، آذربایجان و کشورهای دیگر در این زمینه را نشان می دهد. در چند سال اخیر، برنامه تلگرام معروفترین شبکه اجتماعی در ایران بوده است. تمامی آشناهای من از این برنامه استفاه می کردند. اما سخنان علاءالدین بروجردی رئیس کمیته امنیت ملی و سیاست خارجی پارلمان مانند یک شوک وارد جامعه شد. این آقا فرمودند که در طی چند هفته آینده، در کشور پیام رسان ملی اراوئه خواهد شد که به زودی جایگزین تلگرام می شود!

بروجردی تأکید کرد که تصمیم جایگزینی پیام رسانی ملی با تلگرام بین مقامات کشور استقبال شده است. بنا بر گفته وی، با توجه به نقش مخرب تلگرام در طی تظاهرات در شهرستانها در سال گذشته، این تصمیم گرفته شده است.  جایگزین تلگرام در ایران یک پیام رسان به نام سوروش خواهد بود که تا پایان این ماه برای استفاده ارائه خواهد شد. جالب این است که بروجردی حق انتخاب به مردم نمی دهد.  وی تنها ریاکارانه ابراز امیدواری کرد که با وجود محبوبیت تلگرام در میان ایرانیان، امیدوار است که مسنجر ملی به سرعت جایگزین آن خواهد شد....زمانی که آنها تلگرام را فیلتر خواهند کرد! 

بله! به نظر می رسد آن است که مسئله توسعه فناوری اطلاعات ملی نیست، بلکه کنترل بیشتر مردم است. فیلتر برنامه کاربردی ئ محبوب یک عمل پستی است که تنها بر اساس منافع بازرگانی مقامات صورت می گیرد. اما چه اتفاقی افتاد که مقامات به چنین اقدامی دست زدند؟ در واقع، پس از انتخاب رئیس جمهور روحانی، «توافق هسته ای» و دوره دوم ریاست جمهوری روحانی همه چیز نرمال بنظر می رسید و فضای اجتماعی و نگرش مقامات نسبت به آزادی شهروندان ایران تغییر کرده بود. اما متاسفانه مقامات آخوندی ما می خواهند مدل حکومت اسلامی ایران را به تمامی کشورهای همسایه انتقال دهند و برای این کار آماده همه چیز هستند. 

اما چرا این مسئله برای بار دیگر مورد مذاکره قرار گرفت؟ پاسخ این سوال بسیار جالب است و معنادار است، زیرا آن ترس مقامات از جامعه را نشان می دهد. واقعیت این است که سیاست ترامپ در رابطه با ایران روز به روز تهاجمی تر می شود. وی به طور فزاینده ای به دنبال جذب شریک در یک نوع ائتلاف ضد ایران است و همچنین دنبال تحریم های جدید علیه ما می باشد و به راحتی آنها را تطبیق می کند و... تمامی اینها، وضعیت اطراف ایران را سختر می کند و چشم انداز های اقتصادی به ویژه در بخش انرژی و زمینه فن آوری اطلاعات، زیر سوال می برد. همچنین امکان رویارویی ایران با یک موج جدیدی از تحریمها موجود است و ما نمی دانیم که آیا با این مشکلات ما می توانیم سر کنیم یا نه! 

مسئله این است که علاوه بر مشکلات بین ایران و آمریکا، در واقع رویارویی ایالات متحده با روسیه نیز موجود است. همه این اخراج دیپلمات ها، بسته شدن کنسولگری ها، رسوایی با مسمومیت سکریپال مامور امنیتی سابق در در لندن و دخترش، اتهامات متقابل – تمامی اینها نشان دهنده بوجود آمدن یک "روند" بسیار منفی بین روابط اروپا و ایالات متحده با روسیه است. و بعید می دانم که ایران بتواند از این مناقشه دور بماند – زیرا ما با کرملین بسیار نزدیک هستیم و از لحاظ سیاسی و اقتصادی از یکدیگر حمایت می کنیم. 
علاوه بر این ما به کسی دیگر اعتماد نمی توانیم کنیم به دلیل مسائل سوریه، یمن، فلسطین و مشکلات سیاسی و دینی با همسایگان عرب خود، ایران در حال حاضر یک شریک قابل اعتماد در منطقه ندارد. برعکس ما دارای مشکلات جدی با  عربستان سعودی و اسرائیل و سلطنت طلبان عرب خلیج فارس، هستیم. همچنین وضعیت ما با اروپا نیز مشخص نیست- از یک سو، سیاستمداران اروپا اعلام آمادگی برای همکاری با ایران می کنند و از سوی دیگر، تحریم مانع توسعه روابط اقتصادی می شوند. تنها با ایالات متحده و ترامپ همه چیز روشن است - این مرد از رهبری فعلی ایران متنفر است و قصد دارد کشور ما را از عرصه بین المللی کاملا جدا کند.

حق انتخاب مقامات در واقع زیاد نیست- یا باید با روسیه دوستی کنند و برای همکاری با اروپا تلاش کنند و یا تسلیم شوند و از حکومت ایران بروند و کاملا به یک طرفدار آمریکا تبدیل شوند. البته گزینه سوم نیز وجود دارد – حفظ تعادل بر روی لبه، احترام به منافع و حفظ فاصله از تمام این وقایع! اما تمامی اینها نیاز به ایک قدامات بسیار متفکرانه دارد. علاوه بر این باید به دنبال ایجاد یک ائتلاف ایرانی خود که عبارت باشد از متحدان و دوستان قدرتمند مانند، روسیه و چین و کشورهای همسایه دوست مانند: جمهوری آذربایجان و قطر. یعنی مقامات حق انتخاب متنوع ندارند، آنها یا باید با روسیه دوستی کنند و تلگرام فیلتر کنند، متاسفانه مقامات ما عادت به کنترل و سرکوب نارضایتی عمومی دارد و به فکر حل مشکلات نیستند، آنها می خواهید مثل همیشه صورت مسئله را پاک کنند. 

محمد شمس

REALIRAN.net

برای برقراری ارتباط با نویسنده مقاله میتوانید به این ایمیل مراجعه نمائید: [email protected]