ارمنستان و استعفای مردی که می‌خواست در همه فصول باشد

17:00:26 1397-02-03

سرکیسیان در آستانۀ اتمام دو دوره ریاست جمهوری تبدیل نظام ریاستی به پارلمانی را به رأی گذاشت و چون گفت خود در پی نخست‌وزیری نیست رای گرفت اما خُلف وعده کرد و نخست وزیر شد و مردم را به خشم آورد...

ارمنستان کشور کوچک و تقریبا فقیر در قفقاز جنوبی در دو هفته گذشته شاهد موجی از اعتراضات خیابانی علیه "سرژ سرکیسیان" نخست وزیر ارمنستان بود که در نهایت به استعفای او از قدرت انجامید و مخالفانش به پیروزی رسیدند.

اما ماجرای اعتراضات علیه سرکیسیان از کجا آغاز شد؟

سرکیسیان 63 ساله که یکی دیگر از سیاستمداران نزدیک به روسیه و دارای پست و مقام در حزب کمونیست شوروی سابق بود، از سال 2008 به مدت دو دوره 5 ساله تا 9 آوریل سال جاری میلادی- دو هفته پیش- رییس جمهوری ارمنستان بود.

او سه شنبه هفته گذشته نیز با وجود اعتراضات خیابانی احزاب مخالف و مردم معترض در ایروان و برخی دیگر از شهرهای بزرگ ارمنستان از سوی فراکسیون اکثریت پارلمان ارمنستان به عنوان نخست وزیر انتخاب شد. نخست وزیر هم اکنون و بر اساس قانون اساسی اصلاح شده ارمنستان مهم‌ترین و قدرتمندترین مقام ارمنستان محسوب می‌شود و سمت رییس‌جمهوری با اصلاح صورت گرفته در سال 2015 به مقامی تشریفاتی تبدیل شده است.

نظام حاکم بر ارمنستان تا زمان همه‌پرسی سال 2015 یک نظام ریاستی بود اما حزب حاکم " جمهوریخواه" – به رهبری سرکیسیان- در جریان همه‌پرسی اصلاح قانون اساسی در سال 2015، نظام حاکم بر ارمنستان را به نظام پارلمانی تبدیل کرد و با وعده اینکه در دولت آتی پس از پایان دوران ریاست جمهوری دیگر برای کسب قدرت تلاش نخواهد کرد، برای اصلاح قانون اساسی و تغییر نظام ریاستی به پارلمانی از مردم ارمنستان رای مثبت گرفت.

اما خلف وعده او پس از پایان دوران ریاست جمهوری و کسب عنوان نخست وزیری – با توجه به اکثریت داشتن حزب حاکم جمهوریخواه تحت رهبری سرکیسیان در پارلمان- نارضایتی بخش عمده ای از مردم و احزاب مخالف را در پی داشت.

ریشه اعتراضات اخیر در ارمنستان در واقع در اصرار سرکیسیان به ماندن در اریکه قدرت نخست کشور و خلف وعده او به مردم و احزاب مخالف مبنی بر عدم تلاش برای کسب کرسی نخست وزیری پس از پایان دوران ریاست جمهوری در 9 آوریل 2018 بوده است.

پس از اینکه سرکیسیان با خلف وعده بار دیگر با کسب مقام نخست وزیری به مقام نخست کشور تبدیل شد، مردم معترض و احزاب مخالف بیش از 10 روز در خیابان‌های ایروان – پایتخت ارمنستان – و " گیومری"  و "وانادزور " – دو شهر بزرگ دیگر ارمنستان-  به تظاهرات پرداختند و شرط پایان اعتراضات را کناره‌گیری سرکیسیان از قدرت اعلام کردند.

دولت حزب جمهوریخواه سرکیسیان نخست در برابر اعتراضات مقاومت کرد و حتی در واپسین روز پیش از مجبور شدن به استعفا، " نیکول پاشینیان" رهبر معترضان را دستگیر کرد، اما در نهایت دیروز سرکیسیان مجبور به استعفا شد و مخالفان و مردم معترض به یک پیروزی سیاسی رسیدند.

با این حال، سرکیسیان هنوز تاریخ دقیقی برای کناره‌گیری از قدرت اعلام نکرده و فقط با صدور بیانیه‌ای به پذیرش خواست مردم معترض تن داده است و از سوی دیگر پارلمان ارمنستان همچنان تحت نفوذ حزب حاکم جمهوریخواه ارمنستان قرار دارد و بیشتر کرسی های این پارلمان در اختیار نمایندگان این حزب است.

REALIRAN.net