ایالات متحده به طور فزاینده ای می خواهد ایران را از اروپا جدا کند

12:42:17 1397-02-12

روابط گرم و محصور با اروپا، با سازمان ها و ساختارهای تاثیرگذار دولت های اروپایی، یکی از دستاوردهای «توافق هسته ای» سال 2015 میلادی است.

روابط گرم و محصور با اروپا، با سازمان ها و ساختارهای تاثیرگذار دولت های اروپایی، یکی از دستاوردهای «توافق هسته ای» سال 2015 میلادی است.  این یک دستاورد واقعا بزرگی بود- زیرا بلافاصله بعد آن اروپا  مسیر توسعه روابط نزدیک با ایران و برقراری روابط سیاسی و اقتصادی با کشور ما را پیش گرفت.  قراردادهای جدید امضا شدند و سرمایه گذاری های زیادی از سوی اروپا وارد کشور شد. این روند همچنان ادامه دارد، به رغم این که دولت ترامپ خواستار جلوگیری از این روند است. 

متأسفانه در این هفته جاری ما بار دیگر شاهد تلاش های آمریکا برای جلوگیری از توسعه ایران شدیم. بنابراین، ایالات متحده از کشورهای اروپایی و کشورهای دیگر  خواستار تطبیق تحریم های جدید علیه ایران را برای محدود کردن برنامه موشکی کشور ما شده است. برایان هوک مشاور وزیر امور خارجه در رابطه با امور سیاسی آمریکا اظهار داشت: «ما از کشورهای سراسر جهان خواستار تطبیق تحریم هایی علیه افراد و اشخاص مرتبط با برنامه موشکی ایران شده ایم، این موضوع نیز به صورت برجسته در مذاکرات با شرکای اروپایمان مورد بحث قرار گرفته است». علاوه بر این، وی گفت:  ایران موضوع اصلی مذاکرات مایک پومپه وزیر امور خارجه آمریکا با رهبران عربستان سعودی و اسرائیل خواهد بود.

این را می توان تنها به عنوان آغاز یک درگیری جدید بین ایران و آمریکا که آغاز کننده آن ترامپ می باشد، ارزیابی کرد. اما این بار ترامپ یک تاکتیک واقعا شیطانی را انتخاب کرده است- وی به امور کسب و کار بسیار آگاه است و به این دلیل تصمیم گرفت است که ضربه ویرانگری به روابط تجاری کشور ما بزند. زیرا وی در این وضعیت چیزی از دست نمی دهد- زیرا روابط اقتصادی بین ایران و آمریکا موجود نیست و اما با اروپا برعکس، در حال توسعه است و پروژه های مشترکی از جمله در زمینه انرژی، موجود می باشد. از سال 2015 میلادی بین ایران و فرانسه، ایتالیا، آلمان و انگلستان، پروژه های مشترک تجاری در زمینه پزشکی، مهندسی، خودرو، هواپیمایی، ساخت و ساز، انرژی، کشاورزی و غیره آغاز شده است.

این نیز بی دلیل نبود- در حال حاضر اقتصاد ایران از نظر مقیاس پس از عربستان سعودی دومین کشور در منطقه است.  برای اروپایی ها نیز ایران بسیار جذاب است، و آنها با اطمینان به یکی از اصلی ترین شرکای تجاری تهران تبدیل می شوند. پروژه هایی در زمینه انرژی، ساخت و ساز پایانه های دریایی، راه آهن - همه اینها بسیار مهم هستند. علاوه بر این، از سال 2015 میلادی ما اصرار داریم که بازار 78 میلیون دلاری ایران نه تنها به عنوان یک فرصت خوب برای صادرات کالاها بلکه به عنوان یک فرصت عالی برای سرمایه گذاری هایی است که اقتصاد ما به شدت به آن نیاز دارد.

در ابتدا به آرامی و سپس با افزایش اعتماد، اروپایی ها از طریق سرمایه گذاری های مشترک و بانک اروپایی به بازار ایران وارد می شوند. باز هم تکرار می کنم، چشم اندازهای بزرگی در اینجا وجود دارد – طوری که با توجه به گزارش های جدید کمیسیون اروپایی، ایران می تواند 25-35 متر مکعب گاز در سال به اتحادیه صادر کند.  این صادرات گاز با سطح فعلی واردات آن از شمال آفریقا به کاهش وابستگی به انرژی واحد از روسیه کمک خواهد کرد. نمایندگان شرکت انرژی اروپا، از جمله RWE، E.ON، BP، Royal Dutch Shell ، Total, Engie، و Statoil  تمام این مدت به طور فعال ایران را تحت نظر دادند. شرکت های اروپایی خواستار شرایط مطلوب، سرمایه گذاری مشترک با شرکای ایرانی و پاداش برای فن آوری های جدید و افزایش تولید نفت و گاز، هستند. 

بله ترامپ از تمامی این اتفاقات نگران است. زیرا وی شاهد نتایج واقعی همکاری ایران و اروپا می باشد. بنابراین، معامله ایران با توتال یک کنسرسیوم فرانسوی در رابطه با توسعه سایت میدان گازی پارس جنوبی، بسیار مهم است-  هزینه آن 4.2 میلیارد یورو می باشد. علاوه بر این، قرارداد به مدت 20 سال ببه امضاء رسیده است.  این قرار داد، آغاز روند سرمایه گذاری در اقتصاد ایران بوده است. ما به سرمایه گذاری در بخش نفت و گاز نیاز داریم تا تولید و استفاده از فن آوری های جدید را افزایش دهیم.

ما باید اعتراف کنیم که معامله با "Total" به ایران از لحاظ جذب سرمایه گذاری های خارجی به اقتصاد کشور، سود بزرگی داده است.  «توتال» یک شرکت شناخته شده ای می باشد و بسیاری از شرکت های دیگر تصمیم گرفته اند، گام های برداشته شده از سوی این کشور را تکرار کنند. در اینجا همه چیز دوطرفه است - اروپایی ها خواستار همکاری هستند و ما نیاز به سرمایه گذاری آنها داریم.  در عین حال اولویت ما توسعه سپرده های مشترک است. اما ما نباید صنایع دیگر را فراموش کرد. به عنوان مثال، در صنعت خودروسازی ما شاهد علاقه رنو و پژو هستیم. 

آیا برای همه اینها تهدیدی وجود دارد؟ البته. ترامپ برای آسیب رسانی به ایران می تواند تحریم های مالی و اقتصادی علیه شرکت های همکاری کننده با ایران، تطبیق کند. شرکت های ما می خواهند به بهترین بازارهای و تکنولوژی های جهانی دست یابند  و به طور طبیعی در این وضعیت آسیب پذیر هستیم. 

با این حال، وضعیت را بزرگنمایی نکنیم. در طول سالهای تحریم، کشور ما روابط خود با بازارهای دیگربه ویژه با چین، کره و سایر کشورهای جنوب شرقی آسیا، توسعه داده است. بزرگترین خریداران نفت ایران، چین، ژاپن و کره جنوبی هستند. طرح تجارت معاملات اوراق بهادار و یا در ارزهای ملی ( نه به دلار) نیز یکی دیگر از عاملان مهم است. 50 الی 100 درصد واردات محصولات ایران مانند پارچه، لوکوموتیو های راه آهن، کشتی، آهن و فولاد از چین وارد می شود. ژاپن، کره ای، چینی، ویتنامی، شرکت های اندونزیایی و شرکت های دیگر از بازارهای کشورهای دیگر به بازار ایران می آیند. سرمایه گذاری و روابط اقتصادی نیز به معنای ایجاد متحدان که علاقه مند به تضمین و حفظ امنیت سرمایه های خود هستند، است. بنابراین چین، کره و ژاپن همیشه علیه فشار بر ایران از سوی دولت ترامپ بوده اند. اروپایی ها نیز باید در این مورد بیشتر فکر کنند-  برای جای خالی همیشه یک پر کننده پیدا می شود، به این دلیل جای اروپایی ها در بازار ایران را چینی ها به راحتی می توانند پر کنند. آنها شاید پیشرفته ترین فن آوری ها را ندارند، اما پول زیادی دارند و آماده سرمایه گذاری در ایران هستند. انتخاب با اروپای ها است – آنها باید تصمیم بگیرید که آیا آماده تسلیم در مقابل وسواسی های دونالد ترامپ که خواستار از بین بردن روابط ایران و اروپا است، می شوند و یا وارد همکاری سودمند برای هر دو طرف با ایران، بدون فشار شخص ثالث، خواهند شد. 

محمد شمس

REALIRAN.net

برای برقراری ارتباط با نویسنده مقاله میتوانید به این ایمیل مراجعه نمائید: [email protected]