اروپا از ایران دور می شود: آیا ترس آنها از ترامپ پیروز شد؟

15:24:01 1397-08-09

همچنین داستان تلاش های ضد تحریم دولت ما، با هدف تمایل برای مقاومت در برابر ترامپ، همچنان ادامه دارد، ما مدت طولانی است که به اروپا امید داریم.

همچنین داستان تلاش های ضد تحریم دولت ما، با هدف تمایل برای مقاومت در برابر ترامپ، همچنان ادامه دارد، ما مدت طولانی است که به اروپا امید داریم.  بی دلیل نیست هم، چون سیاستمداران اروپایی از جمله رؤسای جمهور و وزرای خارجه  به رهبری فدریکا موگرینی، مدت طولانی است که ادعا می کنند که به ایران در مبارزه با تحریم ها کمک خواهند کرد. اما زمان دیگر نمانده و هیچ نتیجه ای موجود نیست و امید هم دیگر نمانده.... علاوه بر این اخیرا خبر رسید که اتحادیه اروپا هنوز نمی تواند کشوری پیدا کند که به ثبت نام یک شرکت خاص برای حل و فصل مسائل با ایران برای دور زدن تحریم های آمریکا، موافقت کند. 


دلیل این امر واضح است: کشورهای عضو اتحادیه اروپا می ترسند که ایالات متحده میتواند اقدامات سیاسی علیه و حتی تحریم هایی علیه آنها اقدام کند. به عبارت ساده، هیچ یک از کشورهای عضو اتحادیه اروپا نمیخواهند با جلوگیری از تحریم های آمریکا، با خود ایالات متحده مقابله کنند. اما این به معنای چیزی کمتر از سقوط امیدهای ایران نیست. زیرا زمانی که در پایان ماه سپتامبر میلادی اتحادیه اروپا برنامه خود را برای ایجاد SPV برای تأمین انتقال معاملات قانونی مالی با ایران اعلام کرد، همه ما بعدا از این معتقد بودیم که این به معنای نجات ایران است. و اما بعد...

با این حال، آیا این پایان رابطه ما با اروپا خواهد بود؟ فکر نکنم. اولا ارز مبادلاتی - یورو – مورد نیاز ایران است. ثانیا، علی رغم تحریمها، در حال حاضر وضعیت در چنین شرایط فاجعه بار نیست. اگر چه جای خوشحالی نداریم و اما کسی فکر زانو زدن جلوی ترامپ ندارد. زیرا ما به مشکلات عادت کرده ایم، به طور کلی زندگی در ایران یک مبارزه مداوم است. علاوه بر این، در چنین وضعیتی بهتر است در مورد فرصت ها صحبت کنیم تا در مورد مشکلات.


فرصت ها وجود دارد و این در درجه اول در جهت شرق است- چین و هند، دو اقتصاد بزرگ در حال توسعه جهان هستند. مقامات ما در برابر مشکلات ایالات متحده و تأخیر کمک های اروپایی انتظار دارند که حداقل 1 میلیون بشکه نفت در روز به چین، هند و سایر کشورهای صادر کنند. البته، این به میزان قابل توجهی کمتر از 2.8 میلیون بشکه در روز که قبل تحریم ها بود، پایین است. اما این درآمد از اقتصاد کشور تا سطح کافی حمایت خواهد کرد، یعنی این امر ایران را از گرسنگی نجات خواهد داد. 


یعنی، ما از گرسنگی نخواهیم مرد. اما باید پذیرفت که این به خودی خود کافی نیست. همچنین خیلی از پروژه های اروپایی در ایران لغو شده اند، بسیاری از محل های کاری تعطیل شده اند، از جمله شرکت توتال، پژو، عالیانس، زیمنس، ولوو، ویتوا گروپ و عیره، از ایران رفته اند و با این کار یک حفره عظیمی در بودجه و در جیب مردم گذاشتند. همچنین همان ولوو که مونتاژ کامیون در کشور ما را تعطیل کرد، قصد داشت ایران را به مرکز اصلی صادرات بازارهای خاورمیانه و شمال آفریقا تبدیل کند.


با این حال بنظر من اروپایی ها به ما خیانت خواهند کرد و ما را تنها می گزرند.  آنها فقط به دنبال راهی برای خروج از موقعیتی هستند که اکنون به نظر می رسد یک ناامید کننده است. خودتان قضاوت کنین- اروپایی ها به احتمال زیاد از یک جنگ جدید در خاورمیانه، که ایالات متحده، اسرائیل و عربستان سعودی در تلاش برای حمله به کشور ما هستند، می ترسند. این یک جنگ بدتر از سوریه است - ترکیه و اسرائیل، تمام شرق دریای مدیترانه را به آتش خواهد کشید، میلیونها پناهنده ظاهر خواهد شد که به اروپا سرازیر خواهد شد. علاوه بر این، از آنجایی که روسیه نیز بی تفاوت نخواهد ماند، مشکلات با آن نیز شروع خواهند شد.


همچنین اروپایی ها از تظاهر ترامپ ترس دارند. در حالی که آنها در تلاش برای نجات توافق هسته ای هستند، اما رییس جمهور آمریکا غیر انسانی عمل می کند. اگرچه ایران به شدت به شرایط توافقتنامه هسته ای پایبند است و نمی خواهد بهانه ای برای آغاز جنگ به آمریکا و اسرائیل بدهد، جان بولتون مشاور امنیت ملی ترامپ، اروپایی ها را تهدید می کند که ایالات متحده اجازه نخواهد داد که «اروپا یا هر کس دیگری از تحریم هایمان فرار کند». 


هیچ امیدی وجود ندارد که ترامپ موضع خود را نسبت به ایران عوض خواهد کرد، او می خواهد گزینه «کره شمالی» را با ما تکرار کند (ما قبلا در مورد آن نوشته بودیم). در گفتگو با دوستان تهرانم حتی شنیده ام که آنها می گویند که 2 سال دیگر تحمل کنیم تا دوره ریاست جمهوری ترامپ پایان یابد (همچنین به احتمال زیاد وی مجددا انتخاب نخواهد شد) و  ما عصر جدیدی در رابطه با ایالات متحده را آغاز کنیم. آیا این یک راه حل است؟ 


همه پس از 4 نوامبر یعنی پس از تحریم های بعدی ایالات متحده، معلوم خواهد شد. اروپایی ها مکانیسم خاصی را برای پرداخت هزینه برای صادرات و واردات ایجاد می کنند، مثلا، معاملات اوراق بهادار با استفاده از یورو، دور زدن معاملات بانکی، ایجاد می کنند. اما همه این مکانیسم ها که روسیه و چین نیز به آن پیوسته اند، هنوز باید اثربخشی و قابلیت خود را نشان دهند. در عین حال، من مطمئن هستم که اروپا نمی خواهد به ایران خیانت کند؛ جنگ ایالات متحده، اسرائیل و سعودی ها با ما می تواند بسیار تاوان سختی برای آنها داشته باشند. 
مشکل اروپا نیست، مشکل ایالات متحده آمریکا و شخصا ترامپ است. متاسفانه، رئیس جمهور آمریکا دارای یک مکانیسم مالی بزرگ برای فشار بر شرکت های اروپایی است. یک درگیری وجود دارد - ترامپ می خواهد همه را تحت فشار قرار دهد و اروپایی ها می کوشند به او اشاره کنند که او نمی تواند مثل همه آنها نیز تحت فشار فرار دهد. 


اینجا خیلی چیزها بستگی به روسیه دارد. اگر ایالات متحده به ایران حمله کند، مرزهای جنوبی آن نی آتش خواهد گرفت. پس پوتین نیز باید ایالات متحده، اسرائیل و عربستان سعودی را آرام کند. در عین حال، یک مسائل مهم دیگری نیز وجود دارد- همچنین باید محافظه کاران موجود در دولت ما که خواهان توسعه برنامه هسته ای ایران هستند را نیز آرام ساخت. زیرا این توسعه می تواند منجر به نتایج ویرانگر برای کل خاورمیانه شود.


سؤال این است که ترامپ تا کجا پیش خواهد رفت. اگر واشنگتن تحریم ها علیه بانک های مرکزی آلمان یا فرانسه اعمال کند، این یک چیز است و اگر آن را در کانال های تجاری جدید اتحادیه اروپا با ایران که از نفوذ آمریکا جدا شده اند، فشار نیاورند، کاملا یک چیز دیگر است. برای مثال، ممکن است یک دفتر پاکسازی ایجاد شود که از شرکت های اروپایی برای نفت ایران و از ایران برای کالاهای اروپایی پول دریافت کند. در عین حال، این پول ها در واقعا از اروپا را ترک نخواهند کرد، که این به شدت توانایی های فشار آمریکا را محدود می کند.
بنظر من اروپایی ها می فهمند که این یک گزینه منطقی است. اروپا نیازی به جنگ در خاورمیانه ندارد، به ویژه جنگی که نه تنها ایران، اسرائیل، ایالات متحده، عربستان سعودی، بلکه روسیه، سوریه، ترکیه، چین، عراق و غیره نیز درگیر خواهد بود. بنابراین، نیاز به ایجاد پلهای قوی همکاری با ایران است و باید سعی کرد حداقل دو سال دیگر از ترامپ جلوگیری کرد. سپس با رئیس جمهور جدید آمریکا برخورد کرد.

میر مصطفوی

REALIRAN.net

برای برقراری ارتباط با نویسنده مقاله میتوانید به این ایمیل مراجعه نمائید: [email protected]