مقامات ایرانی دنبال منافع ناشی از وحشت، در بازار نفت هستند: زمانی که همه تولید نفت را کاهش می دهد، خامنه ای راه حل حیرت آور یافت

17:04:14 1397-09-14

در حال حاضر ایران زیادی در اوپک رفتار های عجیبی دارد. مقامات ما نمی خواهند تولید نفت را کاهش دهند، اما این را از دیگران می خواهند. دلیل این خواسته خود را نیز با تحریم های ایالات متحده توجیه می کنند و اما در حالی که تحریم ها هنوز هیچ تاثیری جدی بر اقتصاد ایران نداشته اند... این چه این ترفندها و چه بازی در بازار نفت توسط علی خامنه ای و حسن روحانی بازی می کنند؟ بیایید سعی کنیم آن را بفهمیم ...

در حال حاضر ایران زیادی در اوپک رفتار های عجیبی دارد. مقامات ما نمی خواهند تولید نفت را کاهش دهند، اما این را از دیگران می خواهند. دلیل این خواسته خود را نیز با تحریم های ایالات متحده توجیه می کنند و اما در حالی که تحریم ها هنوز هیچ تاثیری جدی بر اقتصاد ایران نداشته اند... این چه این ترفندها و چه بازی در بازار نفت توسط علی خامنه ای و حسن روحانی بازی می کنند؟ بیایید سعی کنیم آن را بفهمیم ...


بیانیه حسین کاظم پور اردبیلی نماینده ایران در اوپک گفت که ایران قصد ندارد از سازمان کشورهای صادر کننده نفت (اوپک) خارج شود، اما قصد شرکت در کاهش تولید را نیز ندارد، اما از کاهش تولید نفت حمایت می کند. کاظم پور گفت:«موقعیت ما بسیار روشن است: تا زمانی که ایالات متحده ما را تحریم کند، ما قصد نداریم تولید نفت را کاهش دهیم». 


جالب توجه است که این بیانه نماینده ایران همزمان با بیانیه نماینده قطر در رابطه با خروج آنها از اوپک از تاریخ 1 ژانویه سال  2019 میلادی، بود. قطر این اقدام خود را اینگونه توضیح داد که این تصمیم با تمایل به تمرکز بر تولید گاز و افزایش تولید گاز طبیعی مایع که هر گونه تاثیر قابل توجهی بر قیمت نفت نخواهد داشت، بوده است. آشکار است که این به دلیل می باشد که سهم قطر در بازار جهانی تنها 2 درصد است و ماندن و یا رفتن وی از این بازار نقش خاصی نخواهد داشت. اما هم زمان با این رویدادهای دیگر نیز صورت می گرفت. به ویژه، محمد بن سلمان شاهزاده عربستان سعودی و ولادیمیر پوتین رئیس جمهور روسیه در نشست گروه 20 نه تنها یک دیدار دوستانه و صمیمانه داشتند، بلکه موافقت کردند تا بازار نفت تهت نظارت داشته باشند و سرعت به تغییرات واکنش نشان دهند. همچنین بین مسکو و ریاض توافق نامه ای برای کاهش تولید نفت به دست آمده است، اگر چه حجم مشخصی از کاهش تاکنون نامشخص است...


این نیز یک روند مثبت در بازار نفت ایجاد می کند - قیمت نفت کمی افزایش و ثبات یافته اند. اما به هر دلیلی مقامات ما می گویند که اوپک باید حداقل به میزان 1.4 میلیون بشکه نفت در روز برای جلوگیری از تولید ذخایر نفت، تولید نفت را کاهش دهد. این چه نوع بازی با اهداف فراگیر است؟ آیا روحانی واقعا می خواهد روسیه و عربستان سعودی تولید را کاهش دهد، قیمت نفت افزایش یابد و ایران از این سود استفاده کند؟ اما به نظر می رسد که این بازی به شکست منجر خواهد شد. زیرا تلاش نکردن برای کاری و استفاده از نتایج تلاش های دیگران برای چنین کشور قدرتمند مانند ایران را تحسین کننده نیست. علاوه بر این، پوتین و شاهزاده سلمان قصد ندارند به این راحتی به ایران سود دهند. 

به نظر می رسد که مقامات ما هنوز در وضعیت نادرستی که توسط آنها ساخته شده است به سر می برند و به طور انحصاری در تحریم های ایالات متحده منتظر منفعت خود هستند. از سوی دیگر به نظر می رسد که مقامات یک تاکتیک منفعل را انتخاب کرده اند و منتظر هستند. اما ایران به هیچ وجه چنین کشوری نیست که بتواند به نفع دیگران منتظر بماند و به وضعیت منفعلانه نگاه کند. تحریم ها تحریم ها هستند، اما تماشا و انتظار برای کاهش قیمت نفت، اشتباه است. زیرا قیمت نفت بسیار ناپایدار است و عوامل سیاسی در این امر نقش دارند. بنابراین، کشور ما باید نقش مهمی در شکل گیری آنها بازی کند.  به خصوص در حال حاضر که قطر، که کاملا یک کشور با نفوذ در بازار انرژی است، تقریبا داوطلبانه صحنه را ترک کرده است.


آیا ایران در سازمان کشورهای صادر کننده نفت (اوپک) بهتر نیست که سیاست پایدار کردن قیمت نفت را دنبال کند؟  کشورهای عضو اوپک، الجزایر، آنگولا، ونزوئلا، گابن، عراق، کنگو، کویت، لیبی، امارات متحده عربی، نیجریه، عربستان سعودی، گینه استوایی و اکوادور، متحدان بالقوه و دوستان (نه سیاسی، بلکه اقتصادی) ما هستند. حتی در همان سیاست، ما توانستیم حتی با عربستان سعودی هم در دوران سختی پیشین در رابطه با کاهش تولید نفت به نتیجه مثبتی برسیم. در حال حاضر اوپک حدود دو سوم ذخایر نفتی جهان را کنترل می کند؛ سهم کشورهای موجود در این سازمان، تا 45 درصد کل تولید در جهان و نیمی از صادرات نفت را تشکیل می دهد. این یک منبع عظیم است که ایران می تواند از آن استفاده کند.


زیرا ما بر خلاف قطر، تولید کننده نفت بسیار بزرگی هستیم. نقش موقعیت ما در بازار بسیار بزرگ است. نیازی نیست که پشت تحریم ها پنهان شویم- آنها آن قدر هم که انتظار می رفت سخت نبوده اند. برعکس، لازم است همکاری با کشورهای عضو اوپک و اوپک + را به منظور مبارزه با تحریم علیه ایالات متحده افزایش دهیم. چطور؟ بله بسیار ساده است! باید همراه با کشورهای عضو اوپک، ایده امتناع از دلار در تجارت و جایگزین آن با یورو، اجرا شود.  بنابراین تاثیر منفی تحریم ها می تواند به طور قابل توجهی کاهش یابد. علاوه بر این، چنین اقداماتی ممکن است به کاهش چشمگیر نقش دلار در سیستم تجارت جهانی منجر شود. آیا علی خامنه ای و حسن روحانی رویای این را ندارند، آیا آنها دائما به مردم ایران در مورد این سخن نمی گویند؟


واقعیت این است که مقامات ما باید این بازی های غیر فعال را متوقف کنند و سیاست های فعالتری از جمله تحریم ها را بپذیرند. یک کشور مانند ایران نمیتواند به عنوان یک ناظر انفعالی در بازار جهانی نفت بماند و بدون مشارکت ما قیمت نفت را تعیین کنند. این یک سوال اقتصادی و سیاسی است و هیچ رویکردی دیگر نباید وجود داشته باشد.

 

امیر مصطفوی

REALIRAN.net

برای برقراری ارتباط با نویسنده مقاله میتوانید به این ایمیل مراجعه نمائید: [email protected]